Możliwa cena mołojeckiej sławy

Cel podróży ministra Waszczykowskiego do USA wygląda mi trochę na dywanikowe wezwanie lub próbę tłumaczenia się z uchybień krajowych. Bo sam minister przyznał, że sekretarz stanu, wprawdzie podobno na marginesie ale jednak, wspomniał o Trybunale Konstytucyjnym oraz pochwalił za Wenecję. Wątpię, by pan John Kerry dowiedział się o wszystkim czytając prasę, od tego ma ambasadora. Pani premier Szydło z kolei , wiedziała przecież po co wpadli do nas pani Victoria Nuland i p. Daniel Fried. Biorąc powyższe pod uwagę, nie jestem przekonany o właściwym tonie odpowiedzi na list senatorów USA. Którą to odpowiedź można streścić: "a odpieprzcie wy się od nas".

Fretkę to wszystko najwyraźniej nudzi

Bo choćby taki szczegół: bardzo wątpię, by parlamentarzyści USA szczególnie interesowali się wydarzeniami akurat w Polsce. Natomiast nie wątpię, że wszyscy bez mała, zainteresują się odpowiedzią rządu polskiego na list senatorów. Później Senat USA może np. rozpatrywać transfer do Polski nowoczesnych technologii, choćby w ramach offsetu przy zakupie Patriotów ( że co, że nie kupimy? Eee tam.) i skończy się jak poprzednio. Wojowanie ze wszystkimi stanowi, moim zdaniem, dość dziwaczną metodę pogłębiania (?) suwerenności. Elektorat się wprawdzie cieszy (notowania PiS rosną), ale po co PiS-owi obecnie wysokie, sondażowe poparcie? Chcą przeprowadzić przedterminowe wybory, by uzyskać około 100% głosów i zmienić Konstytucję, wprowadzając zapis o kierowniczej roli partii?

Zresztą Polska jest tak suwerenna jak ja młody, piękny, zdrowy i bogaty i kłótnie ze wszystkimi niczego nie zmienią. Podstawę suwerenności stanowi możliwie duża, rozwijająca się gospodarka, o czym warto systematycznie przypominać - a nuż kiedyś większa połowa (połowy są równe, jakby ktoś pytał) wyborców to zrozumie. Poczynania PiS zirytowały nawet prof. Staniszkis. Pani profesor, od zawsze popierająca PiS, użyła onegdaj mało dyplomatycznych wyrażeń, by wyrazić swoją dezaprobatę.

Pomijając kwestie ustrojowe, już stosowane metody mianowania wyższych urzędników i menadżerów osłabiają państwo, a podobno PiS zamierza je wzmocnić. Nowy szef policji ustawia swoich, po czym odchodzi i kolejny pracowicie ich zmienia. Przecież to bardzo skutecznie osłabia morale policjantów. Żadne osiągnięcia, zasługi się nie liczą, natomiast liczą się znajomości i diabli wiedzą co jeszcze. Podobnie jest gdzie indziej. Można, moim zdaniem, zrezygnować z, mocno fikcyjnych konkursów, ale nie można zrezygnować z kryteriów.

Lepsze jakiekolwiek niż żadne. Niechby mianowani kandydaci umieli pisać wiersze, szczególnie stosowne hymny pochwalne albo zwyciężyli w biegu na 5 km z przeszkodami, dysponowali zaświadczeniami od proboszczów o systematycznym uczestnictwie w niedzielnych mszach, mieli nie więcej niż 167 cm wzrostu itp. Bo jeśli ludzie nie wiedzą co mają zrobić, by dostać posadę oraz ją utrzymać, to na każdym stanowisku państwowym będą głównie kombinować co zrobić, by nic nie robić, a szybko zarobić. Oraz wyrabiać sobie pozycje gdzie indziej. Trochę podobnie jak polscy królowie z importu - etat króla Polski bywał dla nich jedynie trampoliną do załatwiania spraw gdzie indziej.

Wracając do polityki zagranicznej: nie zawsze i nie wszyscy zdajemy sobie sprawę, że polityka zagraniczna, jak życie człowieka zresztą, składa się z wielu małych kroków, decyzji, czynności, wypowiedzi. Oby kolejny Minister Spraw Zagranicznych którejś RP nie musiał ogłaszać w Sejmie, że "jest jedna tylko rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenna. Tą rzeczą jest honor". Przy czym, jak zwykle, nikt poza nami nie zastosuje honoru jako podstawy własnej polityki zagranicznej. Czy zdobycie i utrzymanie mołojeckiej sławy wśród elektoratu jest warte takiej ceny?