Zasobna i bezpieczna Europa może przestać istnieć

Profesor Tadeusz Wallas oświadczył był w wywiadzie, uczynionym na okoliczność Światowego Kongresu Nauk Politycznych, że "nierówności to obecnie jeden z największych problemów globalnych". Jest to chyba teza kongresowa, bo hasło tegoż brzmi: "Polityka w świecie nierówności".

To tylko opuszczony teatr
Nie, nie poczułem się oświecony oraz ubogacony przenikliwą wiedzą politologów światowych. Czyżby bowiem wcześniej niż obecnie nierówności praktycznie nie było? Ludność kolonii miała się równie dobrze jak ludność metropolii, narody podporządkowane imperiom czuły się szczęśliwe z tego powodu, klasa robotnicza uwielbiała pracować za marne pieniądze, niewolnicy w USA nie przestawali błogosławić swoich panów, chłopi pańszczyźniani wiedli wspaniałe życie otoczeni szacunkiem szlachty?
Choć nie pyta mnie nikt i tak podpowiem: to nie nierówności są największym globalnym problemem, tylko wiedza szerokich mas o ich istnieniu. Oraz przekonanie mas o braku usprawiedliwienia dla rosnących nierówności przy obecnym poziomie rozwoju technologii i organizacji produkcji.

Politycy, naukowcy, a nawet generałowie informują publiczność chyba z pewnym takim żalem ( choć dla mnie brzmi to czasem jak Schadenfreude): jesteśmy dwa kroki za terrorystami albo proponują: trzeba być o krok przed terrorystami. Na pytanie jak nie być dwa kroki za lub być o krok przed, odpowiadają raczej mgliście.
Terroryści mają inicjatywę strategiczną: wybierają czas, miejsce i cel ataku, operacyjną: wybierają siły, które atak przeprowadzają i taktyczną: decydują o środkach i sposobach ich użycia. W "zwykłej" wojnie można próbować odebrać inicjatywę strategiczną wrogowi przewidując, na podstawie ukształtowania linii frontu, danych rozpoznania ( w tym wywiadu), analizy dotychczasowych decyzji wrażego dowódcy i innych, gdzie, kiedy oraz jakimi siłami uderzy i podjąć stosowne przeciwdziałania: przygotowując solidną obronę czy wykonując uderzenie wyprzedzające.

W walce z terroryzmem linii frontu nie ma, celem ataku może być dowolne skupisko ludzi w dowolnym miejscu i czasie, siły terrorystów bywają nieznane także ich kierownictwu , pojedynczy mordercy pojawiają się niczym deus ex machina, w ataku mogą być użyte dowolne środki w dowolny sposób. Narzekanie o byciu dwa kroki za czy postulat bycia krok przed terrorystami brzmią dla mnie, w tej sytuacji, idiotycznie. Owszem, służby winny na czas wykrywać i likwidować siatki i organizacje terrorystyczne, ale pojedynczych osobników, zwłaszcza stających się terrorystami z dnia na dzień, wykryć nie zdołają.
Choć, być może, trzy rzeczy zmniejszyłyby ilość ofiar:
1. Zamiana policjantów - urzędników w policjantów. Na przykład, w Nicei podobno spytali przyszłego mordercę o ciężarówkę ale zadowoliła ich byle jaka jego odpowiedź;
2. Wykorzystanie informacji od ludności. Na zdjęciach i filmach amatorskich z Monachium zarejestrowano zamachowca. Gdyby te zdjęcia i filmy natychmiast trafiły do policji i innych służb, a to przecież technicznie żaden problem, pewnie nie zabiłby tylu osób.
3. Reakcja na zamach, uciążliwa dla bliskich i znajomych zamachowca. Obecnie, przynajmniej w mediach, chór krewnych i znajomych terrorysty wyraża zdumienie oraz niedowierzanie, opisując delikwenta jako niespotykanie spokojnego człowieka.

Czy hasło Kongresu Politologów oraz hasła ekspertów od terroryzmu mają coś wspólnego? Owszem, dla mnie mają. Są częścią, nużącego mnie, wygłaszania prawd nieistotnych lub objawionych oraz znacznie bardziej nużącej, topornej propagandy. Przeciętny programista mógłby, w zasadzie, pomijając problemy językowe, napisać program generujący wypowiedzi polityków, naukowców -osobliwie społecznych, publicystów, o masach internetowych nie wspominając. Przy czym wcale nie wieszczę końca naszego świata z tego tytułu. Świat sobie istnieje i istniał będzie, bo jego struktury i mechanizmy działania bardzo mało zależą od poziomu wypowiedzi i dyskusji w przestrzeni publicznej.

Choć masy (w znaczeniu: wielkie grupy ludzi) mogą poważnie się wkurzyć wydarzeniami i zjawiskami uznanymi za skrajnie dla nich niekorzystne. Na przykład wzrastającą częstotliwością ataków terrorystycznych. Gniew mas może się skanalizować w procedurach demokratycznych - obecnie rządzący w krajach dotkniętych terroryzmem stracą władzę. Jednak istnieje też prawdopodobieństwo eksplozji - zwłaszcza jeśli ataki terrorystyczne będą się nasilać, wystąpią dodatkowo inne problemy - szczególnie gospodarcze, a rządzący ograniczą się do powtarzania swoich mantr - Europa, jaką znamy - zasobna i bezpieczna może przestać istnieć.

Nie z powodu wojny lub klęski żywiołowej lecz błędów popełnianych przez europejskich polityków. Błędów, których nie wskażą politykom ani naukowcy, rozmienieni już chyba na drobne i zajęci własnym, wirtualnym światem, ani dziennikarze i publicyści obrabiający jedynie swoje finansowe, ideologiczne i partyjne poletka. Zaś wkurzony lud nie zajmuje się badaniem i opisywaniem rzeczywistości. On na rzeczywistość reaguje, ewentualnie wykonując proste terapie, wskazane przez charyzmatycznych, nowych przywódców.

Obawiam się o niedaleką przyszłość Europy, której częścią przecież jesteśmy.