Przydaliby się znajomi

Prawdopodobnie szykuje się zwrot w polityce międzynarodowej. Zresztą w politykach krajowych państw uznawanych za ostoje demokracji też. Nie wiem, czy to zwrot z wiatrem czy pod wiatr historii. Mam tylko nadzieję, że ów wiatr nie zamieni się nad Polską w cyklon, a jedynie przewieje nieco główki naszym politykom oraz, głównie terkoczącym swe mantry, ekspertom. Albowiem ich wiara w niezmienność otoczenia i warunków zewnętrznych mocna jest nad podziw. Oraz równa, co najmniej, ich niezdolności do ustalenia, zrozumienia i realizacji interesów Polski.

Gong: relaksować czy budzić. A może straszyć? Zdjęcie Małgorzaty

Ileż poetyckich porównań i aktów strzelistych wypowiedziano, na przykład, odnośnie gazociągu Nord Stream! A przecież on w ogóle nie powinien istnieć! Istnieje chyba głównie dzięki nam. Bo nasi politycy nie mogli przecież zdradzić braterskiej Ukrainy, zgadzając się na budowę kolejnego gazociągu przez Polskę. Choć Ukraina jest samodzielnym państwem, nie prowincją Polski. Raz mogą tam rządzić zwolennicy współpracy z Polską, innym razem jej zdecydowani wrogowie. Jeśli Ukraina wyjdzie ze strefy wpływów Rosji, to do kogo się przytuli? Przecież nie do Polski - ubogi biednemu za wiele nie pomoże.

Jeśli jestem na gazie - rozważania o uniezależnieniu się od rosyjskich dostaw ropy i gazu, wydają mi się niebywale inteligentne inaczej. Uniezależnienie się od Rosji oznacza uzależnienie się od kogoś innego. Nieco dziwacznie wygląda koncepcja Baltic Pipe - gaz w złożach duńskich się kończy, oni już okresowo kupują gaz z Niemiec (czyli rosyjski). Podobno mają szczery zamiar kupować gaz w Norwegii. W tle chyba jest chęć bycia rozdzielnią norweskiego gazu dla Europy Środkowo -Wschodniej. W sumie i tak uczciwie wyrolują nas Niemcy - po rozbudowie Nord Stream staną się bowiem europejską centralą gazową, a my peryferią. Jak zwykle.

Jarosław Kaczyński ogłosił w wywiadzie swoją gotowość do akceptacji zmniejszenia tempa wzrostu gospodarczego, jeśli będzie to ceną za wdrożenie jego wizji Polski. Nie chodzi mu przy tym o jakąś wizję Polski katolickiej, na przykład, lecz o rezygnację z przymusu pracy dla następnych pokoleń. Jeśli dobrze zrozumiałem, to zgadzam się z nim w kwestii rezygnacji, ale nie widzę powodów by godzić się na zmniejszenie tempa wzrostu gospodarczego. To nie są czasy pierwotnej akumulacji kapitału, o czym część ekonomistów, a zwłaszcza publicystów ekonomicznych zdaje się nie pamiętać. Niekoniecznie trzeba orać biednymi, by wycisnąć z nich środki niezbędne na inwestycje. Ilość pieniądza fiducjarnego na rynku jest dość elastyczna (patrz quantitative easing). Duży problem stanowi jedynie właściwa alokacja kreowanych środków oraz ograniczenie wydatków zbędnych i zwykłego marnotrawstwa.

Dostrzegam nonszalancję niektórych przedstawicieli władzy i publicystów w traktowaniu publicznego grosza. Sankcje na Rosję głównie szkodzą nam, nie Rosji? A co tam, tracimy może jeden ,a może trzy miliardy dolarów rocznie. Zawieszenie małego ruchu granicznego to, podobno, czysty zysk dla budżetu Polski. Bo korzystali z niego przemytnicy i straty z tytułu nieopłaconej akcyzy w jednym tylko kwartale wyniosły 74 mln zł. Bardzo mi się podoba takie odwrócone liczenie strat. Przypomina dowcip o właścicielu sklepu, tłumaczącym sądowi, że on do sklepu dopłaca. - To z czego pan żyje - pyta sąd. - W sobotę sklepu nie otwieram, czyli do niego nie dopłacam i z tego żyję…

Właśnie nonszalancja mnie niepokoi przy podejmowaniu decyzji odnośnie kierunków pozyskiwania gazu i ropy. Bo cena surowców może nie grać istotnej roli podczas podejmowania decyzji. Najwyżej gospodarstwa domowe oraz kierowcy zapłacą więcej, a część przemysłu chemicznego przestanie być konkurencyjna. Zaś dla budżetu państwa, im ceny wyższe, a także im wyższa inflacja, tym lepiej. Podatki i inne daniny tworzące dochody budżetu określane są w procentach, a wydatki w złotówkach.

Sytuacja w Europie i na świecie chyba komplikuje się coraz bardziej. Niedawno przywództwo kanclerz Merkel w Niemczech wydawało się niezagrożone. Ale zjawił się Martin Schulz i obydwoje mają po 41% poparcia. Prezydent Trump prawdopodobnie nie zniesie sankcji na Rosję w formie prezentu. Tym bardziej, że republikańscy parlamentarzyści, chyba w większości, nie pałają miłością do Rosji. Choć może częściowo znieść sankcje, nie znosząc ich. Treasury Department ostatnio zezwolił, na przykład, na ograniczone transakcje z FSB.
Moim zdaniem, Trump załatwi z łatwością zwrot wiadomego wraku, jeśli tylko będzie o tym pamiętał. Pytanie tylko, jakie koszty my poniesiemy. Celem ostatniej wypowiedzi prezydenta Rosji o przyczynach katastrofy smoleńskiej mogło być przeciwdziałanie informacjom naszej komisji, która po otrzymaniu wraku niewątpliwie wykryje wiele śladów i odcisków.

Odnośnie naszych szans i możliwości radzenia sobie w nowych okolicznościach, jestem umiarkowanym pesymistą. Więcej prawdopodobnie możemy stracić niż zyskać i to niezależnie od umiejętności oraz skuteczności naszych polityków. Dobrze przynajmniej, że mamy potężnego Króla. Przydałyby się jeszcze znajomości w gronie współpracowników prezydenta Trumpa. Ktoś zna tam kogoś?